Oer-Hollands met een vleugje Kameroen.

Zo weer even een update voor de trouwe lezers onder jullie!
Momenteel zit ik alweer in Shisong! Vrijdag-avond zijn we rond 19.30 aangekomen bij ons huisje! Echt super groot en gelegen in een zeer mooie omgeving.
De reis vanuit Douala was zeer goed verlopen. We hadden het geluk dat we mee konden rijden met de busjes van het orthopedisch team vanuit Shisong die toevallig in Douala waren. De reis van Douala naar Shisong was echt ontzettend indrukwekkend. Het valt haast niet te beschrijven maar ik ga mijn best doen. We hebben veel armoede gezien langs de kant van de weg, koeien die uit het niets oversteken, oogverblindend mooie natuur, lieve negerkindjes, hutjes van klei, dooie beesten maar vooral een erg relaxte, back to the basic- cultuur. En natuurlijk die onverharde wegen....We zijn echt flink door elkaar geschut en dan die verkeersregels. Haha die kennen ze volgens mij niet hier, net zoals de snelheidslimiet. De Duitse autobaan is er niets bij!
Tijdens de reis die ongeveer 5uur duurde (van Douala naar Bamenda) zijn we echt ontzettend aangestaard door de bevolking. Sommige willen nog wel eens zwaaien naar je.
Uiteindelijk waren we dus om 19.30 bij ons huisje na eerst gegeten te hebben bij de nonnen.
Miel ik en Maris besloten onze kamers wat eigen te maken door wat foto's op te hangen en de tassen uit te pakken. En toen begon de ellende.... Binnen no-time zat mijn kamer vol met allerlei enge vieze beesten! Helaas was ik niet de enige die daar last van had. In de kamer naast mij hoorde ik ook gegil. Ze hadden Miel dus ook gevonden. Ik hoorde gestommel, gestamp en gevloek waaruit bleek dat Miel de aanval had geopend. It was killing-time!! Ook Maris haar killer-instinct was naar boven gekomen. “GEEF ME DE ELEKTRISCHE VLIEGENMEPPER....NU”.
Serieus Chloe heeft echt doodsangsten uitgestaan! Waarom moest ik ook alweer zo nodig naar Afrika?
Vanonder mijn klamboe ( The safest place on earth) heb ik half jankend om mijn 2 redders geroepen . en daar stonden ze dan, bewapend met een bergschoen, anti-insectenspul en de elektrische vliegenmepper klaar om te moorden!
Spinnen, motten, duizendpoten, sprinkhanen, torren en beesten die ik nog nooit eerder gezien had werden vermorzeld of bruut geëlektrocuteerd. Helaas het werden er steeds meer. Uiteindelijk hebben we een sprintje getrokken naar de kamer van Maris(officieel beest-vrij) om vervolgens met z'n 3e in een 1persoonsbed in 'slaap' te vallen...
De volgende dag hebben we hard gewerkt aan onze stage-opdrachten, ineens hoorden wij: “Helloow houw are joe?”. Stond daar Vincent in de deuropening. Onze hulp voor de komende 3 maanden. Hij wil voor ons poetsen, koken, kleren wassen, gidsen en wie weet wat nog meer(oeh spannend). Het is echt een ontzettende lieve man die erg slist als hij praat.
We zijn met hem naar de markt in Kumbo gegaan. Per taxi. Lees: 4persoons auto (eerder een bij elkaar geplakt stuk blik)waar makkelijk 8man in kan. Er zaten dus ook 8 man in. Ik, Miel, Maris en Vincent op de achterbank. Voorin 1tje die stuurt, nog 1tje die schakelt en nog 1tje die de koppeling intrapt en de 4e let op het verkeer. Hilarisch! En dan die onberijdbare wegen nog...je kent het liedje wel: 'Van voor naar achter van links naar....PRECIES!'.
's avonds hebben we ontzettend culinair gegeten. Jawel broodje knakworst met tomatenketchup en een heerlijke verse ananas! Oer-Hollands dus met een vleugje Kameroen! Haha
Vandaag heb ik mijn rooster voor de komende maanden al gekregen van Sister Ita.
Ik loop 1maand op surgical (operaties bijwonen)
1maand op de kinderafdeling
2weken outstation(dus kindjes vaccineren in andere dorpen)
1week op de kraamafdeling (helpen met bevallingen)
1week op het HIV center, dan gaan we naar een dorp vlakbij Shisong om voorlichting te geven en om te kijken waaraan wij geld gaan besteden. Vette shit dus... Heb er zin in!
Ps. Mijn Kameroenese nummer: 74790796 en dan bellen via “hallobuitenland”