Afrikaanse mannen...

Ik heb teveel leuke dingen meegemaakt de laatste 2 weken. Als ik dat allemaal moet gaan beschrijven denk ik niet dat jullie dat gaan accepteren! Te lange verhalen zijn ook niet echt boeiend om te lezen. Zelfs die van mij niet!
Zoals ik al zei, maken Miel en ik ontzettend veel leuke dingen mee hier in de Afrikaanse bushbush. De weken vliegen weliswaar voorbij. Beetje jammer is dat wel. Ik ben hier nog lang niet uitgekeken.
Bijna iedere avond hebben we wel een uitnodiging bij een local om heerlijke Fufu&YamYama (mais-ballen met een soort spinazie)te komen eten. Ik moet zeggen: Hoe vaker je het eet hoe lekkerder het wordt. Eigenlijk ook omdat er verder niet zo heel veel keuze in voedsel is. Dus je moet wel! Mij hoor je niet meer klagen. Ook niet wanneer er weer geen elektriciteit is of geen douchewater. De kaarsjes gaan dan gezellig aan, en je wast je met regenwater. Heerlijk primitief!
Vrijdag 1mei was er de dag van de arbeid. Dat betekende dus, marcheren in Tobin, een plaatsje dicht bij Kumbo. Met veel ziekenhuispersoneel zijn we naar Tobin gegaan. Het festijn zou om 10uur beginnen dus begon het om 12uur. Vol trots marcheerde ik met de x-ray afdeling mee. Iets te trots waardoor ik totaal uit de maat liep. Maar het was ontzettend leuk om te doen! Iedereen applaudisseerden en zong ons toe.
'S avonds hadden we een bbq bij dokter Theresa en Xavier. Iedereen was uitgenodigd. De Italianen hadden voor deze gelegenheid een koe en een varken geslacht die wij als wilde kannibalen verorberden(we hadden al 3weken geen vlees meer gehad). O wat was dat lekker!Na het eten en de nodige drank, werden de stoelen aan de kant geschoven en werd er door iedereen gedanst. Er werd veelal Cubaanse muziek gedraaid. Mijn god wat kunnen Afrikanen goed dansen zeg! Het lijkt wel of ze elastiek in hun heupen hebben zitten. Het was zo schitterend om te zien dat zo veel verschillende culturen samen zo'n top-avond kunnen hebben!Heerlijk gewoon!

Ik kom er steeds meer achter dat wij blanke mensen zwak zijn. Neem nou afgelopen zaterdag 2mei. We zouden samen met een gids een wandeling van 8 uur gaan maken door de geweldige natuur hier. Echt wandelen kon je het niet noemen. Het was eerder berg beklimmen. Wat een steile weggetjes zeg! Het grappig was dat onze gids(75jaar)fluitend en zonder enige moeite, als een jonge god de bergen trotseerde. Wij daarentegen volgenden een uur later met veel pijn en moeite en totaal buiten adem. En dat terwijl we allemaal zeker 5ojaar jonger zijn! Maar het uitzicht was elke keer weer adembenemend mooi!
Diezelfde avond besloten ik, Youssef, Hilde, Simone, Dave, de Amerikanen, Junior, Neba en onze overburen(Miel was helaas ziek), naar club Samba te gaan. Dit is een plaatselijke disco waar vooral veel R&B gedraaid wordt. Dus schurende mensen all over the place! Ik kreeg nog als compliment dat ik danste als een black-girl. Maar dat is ook niet zo heel moeilijk als je beschikt over zo'n achterwerk!Haha Wederom was ik weer zeer gefascineerd door de dans-capaciteiten van de Afrikaanse man. Zo ontzettend ritmisch!Ik ben verkocht... Hier kunnen Nederlandse mannen nog wat van leren!
De zondag erna was er de kater...Heerlijk om dat weer eens een keer te mogen voelen. Dat was namelijk lang geleden! S'middags was ik uitgenodigd door een leuke vrouw die ik bij de kapper had leren kennen. Uiteindelijk was die vrouw toch niet zo heel erg leuk toen bleek waarom ik 'op de koffie' moest komen. Ik werd namelijk voorgesteld aan haar zoon met als mededeling dat ik met hem moest gaan trouwen zodat hij verzekerd was van een goede toekomst. Nou ik wist niet hoe snel ik weg moest komen!
De afgelopen week is Miel dus ziek geweest. Malaria. En zij was niet de enige. Van de 20 blanke mensen hiero, hadden er zeker 15 malaria deze week. En dan maar denken dat wij goed beschermt zijn door alle klamboes, anti-muggenspray's en malariapillen die wij hier hanteren. No way. Wij blanken zijn gewoon zwak!
Vrijdag na het werk,(8mei) besloten Miel ik en Simone om de week eens goed af te gaan sluiten door naar Kumbo te gaan. Na het kopen van 7 verschillende stofjes(jaja onze nieuwe verslaving) zijn we gaan eten bij BB91 waar toevallig ook de Amerikanen zaten. BB91 is een soort van restaurant waar ze heerlijke kip serveren. Dat is tevens ook meteen het enige gerecht wat ze serveren. De keuze is er reuze dus! Rond een uur of 9 hadden we al genoeg drank op waardoor wie niet echt zin hadden om met de motor(taxi's rijden maar tot 7) naar huis te gaan. We besloten om te blijven slapen bij de Amerikanen. Wederom een topavond met veel muziek en drank( fristy, appelsap, chocomel...). De volgende ochtend hadden we wel zin in een motor-ritje terug naar huis. Dit is echter levensgevaarlijk gezien de conditie van de wegen en het regenseizoen, maar risico's moet je nemen anders wordt het leven al snel saai. Keep living on the edge!
Ik en Simone hadden 1 motor en Miel zat alleen. Halverwege de weg naar Shisong sloeg het noodlot toe. Miel haar motor ging onderuit... Dat was best lachwekkend eigenlijk! Haha god straft onmiddellijk zou je bijna denken!

Ik heb trouwens nog wel een leuk nieuwtje. Zaterdag 16mei gaan we met zijn 5e naar Limbe. Dit is 1 van de mooiste kustplaatsen van Kameroen. We hebben een weekje vrij gekregen omdat we 2 weken langer doorgaan dan eigenlijk de bedoeling is. Lekker vakantie vieren dus! Ik heb er zin in!

Wisten jullie trouwens dat Kameroenezen niet weten wat snoeppapier is. De 1 dacht dat het pleisters waren voor op blaren. Weer een ander dacht dat het gewoon schrijfpapier was. En weer een ander dacht dat het behang was. Nou je had hun gezichten moeten zien toen wij het in onze mond staken! Haha

Ps. Morgen gaan we naar Kuflu. Dit is een zeer arm plaatsje met een groot weeshuis. Samen met Madame Ita gaan we morgen kijken wat we voor die kinderen kunnen betekenen. We hebben namelijk geld ingezameld(de meiden van vorig jaar hebben ook zeer veel opgehaald)om in dit project te stoppen. Ik ben benieuwd!