Terrible Dutch girls

Terrible dutch girls...

We will never forget you...Dit waren de woorden van Dr. Louisa. Echter wel met een gigantische smile (Prodent- reclame is er niets bij) op haar gezicht.
Het altijd zo vredige Shisong heeft het zwaar te verduren met ons. We hebben weer eens wat “schandalen” veroorzaakt....
Met het paasweekend zijn we naar de kerk geweest. 2 keer zelfs. Pff 2keer een mis van 3 uur...Arme Milou&Chloe. Maar dit allemaal om wat respect te tonen jegens de Kameroenezen. Het voordeel is echter wel dat we nu vrolijk mee kunnen zingen met liederen als “I really whant to see Jezus” en “My god is alive”. Haha waar gaat het heen met ons?
Helaas wordt onze lieve Miel niet meer zo geaccepteerd in de kerk. Ze heeft namelijk, volgens de dorpelingen van Shisong, een schandaal veroorzaakt tijdens de zaterdag-mis.
Tijdens deze mis besloot ik maar eens een hostie te halen. Miel besloot dit ook te doen. Deze arme meid is jammer genoeg nog niet veel in kerken geweest, dus op het moment dat ze de hostie kreeg, wist ze van ellende niet wat te doen!
Benauwd keek ze me aan en fluisterde op paniekerige toon: “Wat moet ik doen met deze sjoelschijf?!”. Ze had de hostie nog altijd in haar hand...Op dat moment kwam er een hysterische Kameroenees op haar afgerend en zei met dreigende woorden: “PUT IT IN YOUR MOUTH!!” vervolgens keek de hele kerk wel erg afkeurend naar ons. Ik had ontzettend veel moeite om niet keihard in de lach te schieten! Mistake number 1!Oeps...
De paaszondag hadden we trouwens ontzettend lekker gegeten bij de Italianen(4mannen in de leeftijd van 22-54 jaar), samen met Suzi(arts, 26, Italie) en Dave(fysio, 26, Engeland). Dit was erg gezellig. Heerlijke pasta met parmezaan en vlees gegeten. 2 ingrediënten die hier nogal schaars zijn tenzij je bereid bent om zelf een beest te slachten. Nou daar bedank ik vriendelijk voor!
De maandag(13-4) ben ik weer begonnen op de kinderafdeling. We zingen iedere ochtend voor de zieke kids. Echt ik heb zo'n lieve collega's, halen bij iedereen het positieve naar boven! Helaas zijn er veel zieke kids hier op de afdeling. Veel HIV en Malaria. Het trieste is dat de familie vaak geen geld heeft voor operaties(die moet je hier vooraf betalen). Geen geld? Geen operatie! Hierdoor heb ik al veel doodzieke kinderen naar huis zien gaan. Op zo'n momenten wil ik dan zo graag die 10Euro(!) voor ze betalen...Maar als je daar eenmaal aan begint, dan kun je dat voor iedereen blijven doen...
Verder is het ziekenhuis echt zo ontzettend mooi. Alle afdelingen grenzen aan een grote mooie binnentuin, waar alle mobiele patiënten zich bevinden. Trouwens ik heb mijn eerste infusen al ingebracht bij verschillende kinderen! Ze krijsten wel hun longen uit hun lijf, maar ik zat wel goed!
Het viel me trouwens op dat er geen pennen aanwezig zijn op de afdeling, dus besloot ik om deze te kopen op de markt. 50 blauw en 50rood, prijs 2500CFA. Dit is ongeveer 4euro.
Toen ik de pennen overhandigden aan de afdeling, waren mijn collega's zo ontzettend blij dat ze met ze allen een lied voor me begonnen te zingen. Ze hebben me wel 100keer bedankt. Ze zagen me als een gift van god en ik moest mijn ouders bedanken voor het feit dat ze mij 'gemaakt' hebben. Halleluja!
Onze lieve Miel heeft ook weer wat meegemaakt op haar afdeling chirurgie. Zij heeft namelijk met een schaar en een watje in de penis van mening man lopen wroeten. De achterliggende gedachten hiervan is: Het schoonmaken van de plasbuis...Arme mannen!
Het is trouwens waar wat ze zeggen over negers...Don't ask me, ask Miel!Haha

De dinsdag(14-4) moesten we plotseling verhuizen. Ons mooie huisje in de dokters-wijk moesten we inruilen voor een huisje in het studentenkwartier.
Er stond nog afwas, dus we wilde dit nog even opruimen. Helaas...geen water...
's nachts werd onze oude buurvrouw, Dr. Louisa, wakker van geluiden vanuit ons oude huisje. Wat bleek nou, hadden we vergeten de kraan weer dicht te draaien. Met als gevolg dat deze weer begin te lopen toen er weer water was waardoor het hele huis blank stond. Mistake number 2!Oeps...
Er moet veel gebeuren wil onze naam weer gerespecteerd worden door de plaatselijke bevolking!
De donderdag(16-4) waren we uitgenodigd voor een feest. Iemand zou tot priester benoemd gaan worden en wij mochten natuurlijk niet ontbreken op deze feestelijke gelegenheid.
Er was veel gospel, gedans en wijze woorden van de priester. Daarna was er een lopend buffet(niet te eten). Rond 5uur pm waren we weer thuis. Daar stond een overheerlijke taart(nog voor Miel's verjaardag) op ons te wachten! Heerlijk!
Verder begin ik eindelijk te genieten van the way of living hiero. No worries, be happy!

Bedankt lieve mensen voor jullie steun die ik de afgelopen tijd gehad heb omtrent het verlies van mijn lieve opa. Ik heb er ontzettend veel aan gehad!Thanks!

Voor enkele spannende kiekjes hier in de bush bush:
miloutjex.hyves.nl