Paradise, sunshine and crime scene investigations

Bij deze een berichtje vanuit het paradijs! Onze rondreis is 26 juni van start gegaan. Allereerst even een terugblik naar afgelopen, veelbewogen, weken! De laatste weken in het ziekenhuis waren leuk- maar ook erg heftig. Ik heb PHC & uiteraard weer OK gestaan. De OK blijft toch wel favoriet. Daar hebben we zulke indrukwekkende dingen gezien- en; jawel, ook gedaan. We hebben beiden voor 't eerst gereanimeerd. Heftig, maar ook een nieuwe ervaring. Helaas heeft de reanimatie niet mogen baten.
Ik was zo ontzettend pissig op de artsen want ze deden werkelijk waar niets om dit mensenleven te redden... Dit was moeilijk te accepteren!

Buiten het ziekenhuis hebben we ook echt nog een toptijd in Shisong gehad. Afscheidsfeestjes, véél bezoek over de vloer, etentje hier, etentje daar, stappen in 'da Klob' en wederom genieten van het proletariersbestaan. Wat is het eten van een markt toch geweldig. Eten waar aanbod in is; meestal mango's & avocado's. Dat wordt nog afkicken in Europa! Ook met het vijftal (Susi, Siem, Hil & wij) hebben we het nog super gehad. Bijzondere vriendschappen, na 3 maanden lang 24/7 samen te zijn.
Ik ga alles en iedereen in Shisong zo ontzettend missen!

Dan nu; de rondreis! We hebben besloten niks te plannen; en te zien wat er op ons pad komt. Nou, tot nu toe ontzettend veel goeds! We zijn zaterdag 26 juni met de ambulance van 't ziekenhuis met Teresa, Javier en de kids, Susanne & Youssof uit Kumbo vertrokken, op weg naar Foumban. De wegen waren verschrikkelijk. Overal modder, dus 1 grote glijpartij. We hebben er in plaats van 3,5 uur, 7 uur over gedaan! Foumban was wel super. 's Nachts tussen de monniken overnacht in 't klooster. Daar hebben we onze eerste kennismaking met een tarrantula-spin gehad: ENG! Wat een groot, harig beest zeg! Gelukkig hadden we Youssof & Javier mee, dus hebben zij dit monster omgelegd. Zondag ging onze tocht weer door. Halverwege zijn we weer gestrand, in Melong, waar we indrukwekkend mooie watervallen hebben bezocht. Tegen de avond bereikten we Douala, en waren we terug in 'de Westerse wereld'. Wat een invloeden weer allemaal! Mijn verlangens naar het vredige Shisong met ons eigen marktje was groot! Enfin, we zijn lekker met de kids een hotel met zwembad ingedoken, en hebben maar even van de luxe genoten. De volgende dag besloten we met Susanne & Youssof richting Kribi te vertrekken. Ook daar uiteraard niks gepland. Om 18.00 (1 uur voor 't donker) kwamen we aan, en zijn op de goeie gok in een taxi gestapt. Uiteindelijk zijn we beland in het huis van de Sultan van Foumban, en hebben we onze privé villa, tegen weinig geld. GEWELDIG! Halverwege de week besloten Hil & Siem (die al eerder vertrokken waren), dat ze ons niet langer konden missen, dus hebben een 15-uur durende reis afgelegd, om ook naar Kribi te komen. Kribi is heaven.. Reisgidsen met idyllische plaatjes van caribische gebieden zijn er niks bij! Dit is een stukje onontdekt paradijs. Bounty stranden met helderblauwe zee en palmbomen. Wat wil men meer? Nou; een cocktailtje zou er wel in gaan..

Alle infromatiegidsen omtrent Kameroen raden af om je in het donker te verplaatsen per taxi in de "gevaarlijke" stad Douala. ´Ach, wat kan er gebeuren´? Aldus jut & jul in Afrika. Na ons afscheid van de meiden in Douala, zou Youssof ons naar Padre Pio (klooster/ziekenhuis waar we slapen), escorteren. Toen we eenmaal een stap op de drukke, donkere straten van Douala zette, begon de ellende al. Een groep jongens begon on ste achtervolgen.
Ach, ook opdringerigheid zijn we gewend. Toen we in de taxi stapte, begon het gezeik echt. We werden meteen overvallen. Deze jongens waren echter onwijs agressief waardoor onze bodygard, Youssof in een flinke vechtpartij belandde...
Men, wat waren wij bang! Uiteindelijk is het, na nog wat narellen en kapotgestoken banden, redelijk afgelopen. Youssof is nog steeds levende, en wij hebben onze tassen nog!

Inmiddels zijn we in Limbe. Dinsdag kwamen we daar aan, en hebben we twee dagen met Iris & Marloes doorgebracht. Woensdagavond kwamen Teresa, Javier, Ana & Marcos ook aan, dus waren we weer met een gezellige groep. Helaas is het weer ons niet gezind; en hebben we iedere ochtend flinke regenval, tot een uurtje of 1. Daarna klaart het gelukkig wel iets op. Nu, vrijdag, hebben we van iedereen afscheid genomen. Dit viel toch wat zwaarder dan verwacht.. Maar goed, aan al het mooie komt een einde! Nu genieten we nog lekker een weekje samen na, en volgende week zaterdag zijn we weer in jullie midden, ook een mooi vooruitzicht..!! Toch?!

Trouwens de 31e van Juli staan wij, jawel, in de Gelderlander met een flink artikel over ons verblijf hier! Ik ben benieuwd...